Ik weet niet goed waar te beginnen.
Misschien bij het gevoel dat ik al maanden (of jaren?) met me meedroeg:
“Ik ben mezelf kwijt.”
Mijn huid voelde net zoals ik me voelde.
Trekkerig. Prikkelbaar. Grauw. Ik ging wel eens naar de schoonheidsspecialiste, maar dat was een oppervlakkige gezichtsverzorging.
Ik herkende mezelf niet meer in de spiegel. En eerlijk? Ik had het opgegeven. Een beetje dagcrème, wat make-up om het te verstoppen… en verder gaan. Zoals altijd.
Maar ergens wist ik: dit gaat dieper.
Het zat niet alleen in m’n huid.
Het zat in m’n hoofd. M’n hart. M’n hele zijn.
Zoveel dingen die ik had moeten loslaten, maar gewoon was blijven dragen.
Ik had Kim al een tijdje gevolgd via haar Instagram. Haar woorden raakten iets in mij.
Ze sprak niet over rimpels en huidtypes. Ze sprak over emoties, energie, zachtheid.
En ik voelde: dit gaat niet over “mooi worden”, dit gaat over “terug mezelf worden”.
En toen kwam die twijfel.
“Kan ik dit maken?”
“Past dit wel in mijn budget?”
“Is dit niet te luxe voor mij?”
Want ik ben alleenstaand, en ik denk al snel in rekeningen en maandlasten.
Maar ik dacht ook: als ik zo doorga, raak ik mezelf nog verder kwijt.
En dus… boekte ik de Beauty & Soul Treatment.
Een spannend gevoel, maar ook met een sprankeltje hoop.
Vanaf het eerste moment bij Kim voelde ik iets zakken. Niet omdat ze me overtuigde, maar omdat ze me zag.
Echt zag. Ze keek niet alleen naar m’n huid. Ze voelde mijn vermoeidheid, mijn verdriet, mijn ingehouden adem.
We zijn gestart met de Beauty & Soul Detoxkuur. Dat stelde Kim voor na mijn Treatment. Dit voelde zo juist dat ik ondanks mijn twijfels toch instemde.
Vijf weken waarin ik werd verzorgd, gedragen, gehoord. Lymfedrainage, zachte massages, pure producten, maar vooral: een ruimte waarin ik gewoon even mocht zijn. Het was altijd zo zalig. Onder Kim haar handen, de lichtjes, de ontspanning…
Ik weet nog hoe ik op het einde van de tweede behandeling begon te huilen.
Zomaar. Zonder woorden. En zij zei alleen: “Je bent veilig.”
Geen oordeel. Geen haast. Geen moeten.
Na die vijf weken… was ik veranderd. Niet getransformeerd zoals in van die voor-na-foto’s.
Maar zachter. Mijn huid was rustiger. Minder grauw en dof. Ik keek mezelf opnieuw aan zonder te schrikken.
En ik voelde me lichter. Ademend. Alsof ik weer ruimte had in m’n borstkas. Maar ik kreeg ook complimentjes. Dat gaf me ook wat energie.
Kim heeft me ook begeleid in het kiezen van producten. Niet vanuit verkoop, maar echt afgestemd.
Ik gebruik nu elke ochtend de Ionic Drybrush, wat in het begin wat wennen was, maar intussen voelt het als een mini-ritueel. Drie minuutjes voor mezelf, en dat doet al zoveel.
Ik kom nu om de drie maanden terug. Niet omdat het “moet”, maar omdat ik er naar uitkijk.
Die behandelingen zijn mijn anker geworden.
En weet je wat?
Als ik volgend jaar 50 word, trakteer ik mezelf op de volledige Beauty & Soul Journey.
Dat staat vast. Ik ben er nu voor aan het sparen. Niet als cadeautje, maar als erkenning voor alles wat ik al gedragen heb. En omdat ik voel dat ik nog dieper mag zakken in mezelf.
Als je dit leest, en je twijfelt zoals ik heb getwijfeld — dan wil ik je dit zeggen:
Wacht niet tot je helemaal op bent.
Je hoeft niet perfect te zijn om geholpen te worden.
Je hoeft het niet eerst “verdienen”.
En Kim… zij ontvangt je precies zoals je bent.
Dankjewel, lieve Kim.
Voor je zachtheid. Je handen. Je rust. Je gevoel.
Je hebt me iets teruggegeven wat ik lang kwijt was:
mijn eigen plek. In mezelf. In mijn huid.
— Hilde
